jump to navigation

పట్నం తగవులో పరుల స్వార్థం : శ్రీనివాసులు, చెన్న బసవయ్య అక్టోబర్ 14, 2011

Posted by M Bharath Bhushan in 1969, Andhrapreneurship, corruption, Deccan, Economy, heritage, Hyderabad, landuse, Mulki, Nizam, politics, Settler, TDP, Telangana, Telugu (తెలుగు), TRS, universities, YSR.
Tags: , , , , , , , , , , , , , , ,
add a comment

పట్నం తగవులో పరుల స్వార్థం
కె.శ్రీనివాసులు, ఎం.చెన్న బసవయ్య, రాజనీతి శాస్త్ర ఆచార్యులు, ఉస్మానియా విశ్వవిద్యాలయం

ప్రస్తుత తెలంగాణ ఉద్యమం, రాష్ట్ర విభజన చర్చలలో హైదరాబాద్ స్థాయి కీలక వివాదాంశంగా మారింది. హైదరాబాద్ నగరం చారిత్రకంగా, భౌగోళికంగా రాజకీయంగా, సంస్కృతీపరంగా తెలంగాణకు గుండెకాయ లాంటిది అని తెలంగాణ వాదులు వాదించడం సహజంగానే అర్థం చేసుకోదగ్గది . కానీ హైదరాబాద్‌పై సీమాంధ్రుల వాదనను ఏ కోణం, దృక్పథం నుంచి అర్థం చేసుకోవాలి ? హైదరాబాద్ ఈ స్థాయికి ఎదగడానికి కేవలం తమ పెట్టుబడులే కారణమని సీమాంధ్రులు వాదించడం సరైనదా? కాదా? ఈ వాదన వెనుక నిగూఢ ఎజెండాలేమైనా ఉన్నాయా? ఈ వివాదం పైకి కనపించినంత సులభమైనది కాదు.

మన దేశంలోని ఇతర నగరాలతో పోలిస్తే హైదరాబాద్ చరిత్రాత్మక ప్రత్యేకతను కలిగివున్నది. ఈ ప్రత్యేకతకు గల కారణం నిజాం రాజ్యంలో ఉండిన భూపాలన వ్యవస్థ. దీని కారణంగానే నేడు రాష్ట్ర విభజన చర్చలలో హైదరాబాద్ అత్యంత కీలక సమస్యగా మారింది. వీటిని అర్థం చేసుకోవాలంటే ఆంధ్ర ప్రదేశ్ రాష్ట్ర అవతరణ తరువాత పారిశామిక, వ్యాపారాభివృద్ధి క్రమంలో భాగంగా మారిపోయిన హైదరాబాద్ భూ దృశ్యపు తీరు తెన్నులను, హైదరాబాద్ పట్టణ పెరుగుదలకు గల రాజకీయార్థిక నేపథ్యాన్ని విశ్లేషించాల్సి ఉంటుంది.

నిజాం కాలంలో భూపాలనా వ్యవస్థ మూడు రకాలుగా ఉండేది. ఇంపీరియల్ గెజిటీర్ ఆఫ్ ఇండియా, ప్రావిన్సియల్ సిరీస్, హైదరాబాద్ స్టేట్ (1909) ప్రకారం అవి ఇలా ఉండేవి: (అ) సర్ఫ్-ఏ-ఖాస్ భూములు (రాజమాన్యాలు); (ఆ) జాగీరులు, సంస్థానాలు; (ఇ) ఖాల్స లేదా దివానీ. నిజాం రాజ్యంలోని మొత్తం భూమిలో సర్ఫ్-ఏ-ఖాస్ భూములు పది శాతం ఉండగా, జాగీరులు, సంస్థానాల క్రింద 30 శాతం భూములు ఖాల్స లేదా దివానీల రకం భూములు 60 శాతం ఉండేవి. సర్ఫ్-ఏ-ఖాస్ భూములు అన్నీ (సుమారు 1,30,000 ఎకరాల పైచిలుకు) కూడా అత్రాఫ్-ఇ-బల్దా అంటే హైదరాబాద్ మునిసిపాలిటీ చుట్టు ప్రక్కల ప్రాంతాలలో కేంద్రీకృతమై ఉండేవి. (మరింత…)

Telangana and Reddy – Kamma battles : Gautam Pingle సెప్టెంబర్ 6, 2011

Posted by M Bharath Bhushan in Andhra, Andhrapreneurship, Congress, elections, Greater Rayalaseema, Hyderabad, Identity, Jai Andhra, Kamma, Kapu, Mulki, Parliament, politics, Reddy, regionalism, SC, ST, TDP, Telangana, Telugu, TRS, Velama.
Tags: , , , , , , , ,
16 వ్యాఖ్యలు

Reddys, Kammas and Telangana
Gautam Pingle

Economic & Political Weekly EPW September 3, 2011 vol xlvi no 36 p 19 – 21

Reddy-Kamma rivalry has defined politics in Andhra Pradesh in both the Congress Party and the Telugu Desam Party. The two communities used a pliant Telangana vote bank in their battles, but this option is now no longer available to them. Should that come in the way of the formation of a state of Telangana?

Take Andhra: there are only two major communities spread over the linguistic area. They are either Reddis or the Kammas. They hold all the land, all the offices, and all the business.
– Ambedkar 1955

Caste is an important factor in the political history of Andhra Pradesh and remains critical for political mobilisation. Most scholars have pointed out the hegemony of the Reddy and Kamma castes.
– Sri Krishna Committee (SKC) Report: 410

The Reddys and Kammas continue to hold economic and political power and are likely to continue to play an influential role in future decisions regarding the state.
– SKC Report: 310.

Caste and Party Politics

A Reddy-Kamma alliance with the Reddys playing a dominant role has become the leitmotif of the Andhra Pradesh (AP) Congress. This control is based partly on numerical strength, dominant status in villages and economic power. As for numerical strength:

…the regional distribution of upper castes varies with Coastal Andhra having the highest proportion at 32%, followed by Rayalaseema at 24% and Telangana having the smallest proportion at only 11% (SKC Report: 380).

Of the 11 cabinets formed from 1956 to 1980, the Reddy contingent supplied an average of 26% of the total with the brahmins (7%), Kammas (8%) and Kapus and Other Backward Classes (OBCs) (28%). This was in line with the general dominance of the Reddy community in the seven assemblies (with an average strength of 294 seats) during the period 1957 to 1985, when they had an average of 25% of the seats with brahmins getting 9%, Kammas 14% and backward castes 17%. While all this was going on, during the same period there was a total collapse of brahmin presence in the seven assemblies (from 23 to 11 MLAs) as well as in the same 11 cabinets (from 23% to 6%) (Reddy 1989: 305-06).

However, it is an odd but incontestable fact that a Kamma has never been a Congress chief minister. This is significant in that the Kamma community from 1953 until 1983 had almost totally supported the Congress Party with votes, funds and media support. That was to change with the advent of the Telugu Desam Party (TDP), which, in its turn, has had only Kamma chief ministers till date! While the Congress has some Kamma support and the TDP Reddy support, they largely reflect the interests of the dominant castes that control their fortunes. However, as Carolyn Elliott (1970) comments, these Reddy-Kamma equations are unstable and tend to fall apart. (మరింత…)