jump to navigation

పునర్నిర్మాణం.. మన చేతుల్లోనే – గౌతమ్ పింగ్లే ఏప్రిల్ 13, 2017

Posted by M Bharath Bhushan in 29th State, Culture, Economy, Essays, Identity, politics, regionalism, Telangana, Telangana People, Telugu (తెలుగు).
add a comment

నమస్తే తెలంగాణ, 12 April, 2017

-నమస్తే తెలంగాణతో సెంటర్ ఫర్ తెలంగాణ స్టడీస్ డైరెక్టర్ గౌతమ్ పింగ్లే

gowtham pingle

నమస్తే తెలంగాణ, ప్రత్యేక ప్రతినిధి: తెలంగాణ వచ్చింది. ఇక మన చేతుల్లో పని. పునర్నిర్మాణం మన చేతుల్లోనే ఉంది. ఆ సంగతి అధికారులకు అర్థం చేయించడమే నా ముఖ్యమైన బాధ్యత అని సెంటర్ ఫర్ తెలంగాణ స్టడీస్ డైరెక్టర్ గౌతమ్ పింగ్లే చెప్పారు. ఇప్పుడు మనుషుల సమస్య చాలా ఉందని, మనసు పెట్టి పనిచేసే వాళ్లు కావాలని, అలాంటి వారిని గుర్తించడం, వారితో కలిసి పనులు చేపట్టడం ఒక సవాల్ ఆయన చెప్పారు. ఈ సందర్భంగా గౌతమ్ పింగ్లే నమస్తే తెలంగాణతో మాట్లాడారు. మన రాష్ట్రం మనది అయ్యిందని, జయాపజయాలు మన చేతుల్లోనే ఉన్నాయని చెప్పారు. ఈ తరుణంలో అధికారులకు శిక్షణ ఇస్తూ వారిలో అవగాహన పెంచుతూ ప్రజల వద్దకు పరిపాలనను తీసుకెళ్లడం, మన తెలంగాణ గురించి ప్రపంచానికి తెలియజెప్పే లక్ష్యంతో సెంటర్ ఫర్ తెలంగాణ స్టడీస్ ముందుకు సాగుతుందని పింగ్లే తెలిపారు. ఇప్పటికే మూడు శిక్షణా శిబిరాలు నిర్వహించామని ఆయన చెప్పారు. అధ్యయనానికి ఉపయోగపడే కేంద్రంగా సెంటర్ ఫర్ తెలంగాణ స్టడీస్‌ను రూపొందించేందుకు తెలంగాణకు సంబంధించి అనేక అంశాలను ఒకచోటికి చేర్చడం, తెలంగాణకు సంబంధించిన దైనందిన సమాచారాన్ని పంచుకోవడానికి వెబ్‌సైట్ ఏర్పాటు చేయడం మా ముందున్న లక్ష్యాలని పింగ్లే పేర్కొన్నారు. (మరింత…)

ప్రకటనలు

Taking Telangana Back to Feudalism- Kingshuk Nag ఏప్రిల్ 13, 2017

Posted by M Bharath Bhushan in 29th State, Culture, Essays, Identity, KCR, KTR, TRS.
add a comment

The Wire, 7/4/2017

Like the Nizam’s rule in Hyderabad under the British Raj, K. Chandrasekhar Rao is trying to woo the BJP in hopes that he will be able to lord it over Telangana as long as he promises suzerainty.

Hyderabad: A huge number of temples across Telangana are run by the state government and this includes the Shreerama Temple at Bhadrachalam. On Ram Navami, which was earlier this week, the usual practice is for the chief minister – even when the state was a part of Andhra Pradesh – to visit the temple and present new clothes to the deity. But this time, chief minister K. Chandrasekhar Rao (KCR) gave it a miss, leaving it to his teenage school going grandson to stand in for him – presenting the pattu vastralu to the deity – and causing much consternation in the process.

Government spokespersons later tried to control the damage by suggesting that the boy was only representing the family and not the government. While under normal circumstances, a teenager standing in for the chief minister cum grandfather should shock citizens, the people of Telangana have closely experienced how the distinction between the state and its first family has been obliterated and obfuscated in the last three years. (మరింత…)

Ashokamitran, legendary Tamil writer on life in Hyderabad and Chennai, passes away మార్చి 23, 2017

Posted by M Bharath Bhushan in Culture, Essays, heritage, Hyderabad, Identity, Secunderabad.
add a comment

Born in Secunderabad, in 1931 as Jagadisa Thyagarajan, passed away in Chennai on Thursday. His novel The Eighteenth Parallel (1977) is about life and times in late 40’s of Hyderabad that witnessed rapid change in every sphere of life because of Razakars, Police Action and ‘liberation’ of Hyderabad. This story by Ashokamitran,also translated into Telugu, is one of his highly acclaimed novels. It is a powerful narrative of changing times and how he saw it happening as a resident of the railway colony in Secunderabad. He had written more than 250 short stories and eight novels and 15 novellas. His stories of Hyderabad and Chennai provide great insights into their recent history from a different perspective. (మరింత…)

Osmania University – Mother Tree of Telangana Consciousness: ‘అమ్మచెట్టు’ ఉస్మానియా- కె. శ్రీనివాస్ మార్చి 10, 2017

Posted by M Bharath Bhushan in Articles, Culture, Essays, heritage, Hyderabad, Identity, Mulki, Nizam, Osmania, politics, students, Telangana.
add a comment
అధికారికమైన వేడుకలు జరుగుతాయి. జరగవలసిందే. పాలకులనుంచి నిధులను, ఖాళీల భర్తీని, అనేక ఆధునికీకరణలను డిమాండ్‌ చేయవలసిందే. ఉస్మానియా తలుపులను ప్రజాస్వామిక పవనాలకు ఎప్పుడూ తెరచి ఉంచే హక్కు కోసం కూడా అడిగి తీరాలి. కేవలం వేడుకలతో, స్ఫూర్తిని సాధ్యమైనంత పలచబరచి, కేవలం అట్టహాసం చూపినందువల్ల ఉపయోగం లేదు. వేడుక కేవలం అధికారికమైనదే కానక్కరలేదు. హైదరాబాద్‌ రాజ్యానికి అంతటికీ అది తొలి విశ్వవిద్యాలయం. సుదీర్ఘకాలం తెలంగాణకు అదొక్కటే యూనివర్సిటీ…  ప్రతి ఒక్కరూ తమకు తెలిసిన ఉస్మానియా గురించి, తాము జీవించిన ఉస్మానియా పార్శ్వం గురించీ తలచుకుని సంబరపడవలసిన సమయం ఇది. అధ్యాపక పోస్టులను అసంఖ్యాకంగా ఖాళీగా ఉంచి, శిథిల విద్యాలయంగా మార్చడానికి ప్రయత్నిస్తున్న విధానాలకు తిరస్కారం చెప్పవలసిన తరుణం కూడా ఇదే. 
……………

‘అమ్మచెట్టు’ ఉస్మానియా

 కె. శ్రీనివాస్, ఆంధ్ర జ్యోతి 09-03-2017
కాకతీయతో మొదలుపెట్టి, తెలంగాణ యూనివర్సిటీ దాకా అన్నిటికీ ఉస్మానియాయే తల్లి. శాస్త్రవిజ్ఞాన రంగాలలోను, సామాజిక శాస్త్రాలలోను సవ్యసాచిలా అసామాన్య ప్రతిభలను ఆవిష్క రించిన ఉస్మానియా స్ఫూర్తితో, అన్ని చదువులను కాపాడుకోవడానికి ప్రపంచమంతా వ్యాపించిన పూర్వవిద్యార్థులు సంకల్పం చెప్పుకోవాలి.
‘అమలులో ఉన్న విద్యావిధానంతో కొన్ని సమస్యలున్నాయి. వాటిని అధిగమించాలి. ప్రాచీన, ఆధునిక జ్ఞానాలను, సంస్కృతులను ఏ ఘర్షణా లేకుండా మేళవించాలి. భౌతిక, బౌద్ధిక, ఆధ్యాత్మిక రంగాలకు సంబంధించి పాతకొత్తలలోని ఉత్తమమైనవాటి నుంచి ప్రయోజనం పొందాలి. ఈ లక్ష్యాలను సాధించడానికి ఒక విశ్వవిద్యాలయం అవసరం. జ్ఞాన సముపార్జనలో ఈ విశ్వవిద్యాలయం నైతిక శిక్షణ మీద కేంద్రీకరించాలి. అది అన్ని శాస్త్రరంగాలలో పరిశోధనకు ప్రేరణ ఇవ్వాలి. ఉర్దూయే బోధనాభాషగా ఉండాలన్న సూత్రం మీద ఈ యూనివర్సిటీ పనిచేయాలి. అదే సమయంలో విద్యార్థులందరూ నిర్బంధంగా ఇంగ్లీషును కూడా అభ్యసించాలి. ఈ లక్ష్యాన్ని దృష్టిలో పెట్టుకుని, నాముందున్న ఈ అర్జీలో పేర్కొన్న తీరులో హైదరాబాద్‌ అధినివేశ ప్రాంతాలలో ఒక విశ్వవిద్యాలయాన్ని ఏర్పాటు చేయడానికి, నేను అధికారపీఠం అధిష్ఠించిన సందర్భానికి గుర్తుగా దాన్ని హైదరాబాద్‌ ఉస్మానియా విశ్వవిద్యాలయం అని పిలవాలని ఆదేశిస్తున్నాను.’
హైదరాబాద్‌ రాజ్యానికి ఒక విశ్వవిద్యాలయాన్ని ఏర్పాటు చేయాలని కొందరు అధికారులు, విద్యావేత్తలు చేసిన విజ్ఞప్తిని అంగీకరిస్తూ ఏడవ నిజాం మీర్‌ ఉస్మాన్‌ అలీ ఖాన్‌ 1917 ఏప్రిల్‌ 26వ తేదీన సంతకం చేసిన ఫర్మానా అది. ఆధునిక విద్య అతి ప్రాథమిక దశలో ఉన్న సమయంలో విశ్వవిద్యాలయ స్థాపన అవసరాన్ని, అది సాధించవలసిన లక్ష్యాలను ప్రభుత్వ ఉత్తర్వులోనే అంత లోతుగా పేర్కొనడం ఆశ్చర్యం కలిగిస్తుంది. భూస్వామ్య-రాచరిక సమాజం, పరోక్ష వలస పాలనలో ఉన్న దేశీయ సంస్థానం అయిన హైదరాబాద్‌ రాజ్యం, ఒక ప్రజాసంస్థ ఏర్పాటు ద్వారా, మారే కాలంలోకి వేసిన ఒక ముఖ్యమైన అడుగు- ఉస్మానియా విశ్వవిద్యాలయం.
వచ్చే నెల 26 నుంచి 28వ తేదీ వరకు ఉస్మానియా విశ్వవిద్యాలయం శతవార్షికోత్సవాలు అధికారికంగా ఘనంగా జరగబోతున్నాయి. రాష్ట్రపతి ప్రణబ్‌ముఖర్జీ ఈ కార్యక్రమానికి వస్తున్నారు. గవర్నర్‌, ముఖ్యమంత్రి పాల్గొంటున్నారు. ఒక చారిత్రక సంస్థకు నూరేళ్ల వయస్సు రావడం నిస్సందేహంగా ఒక విశేష సందర్భమే. అదే సమయంలో ఆ సంస్థ సమాజపు చరిత్రతో కలిసి చేసిన చరిత్రాత్మక ప్రయాణాన్ని సమీక్షించుకోవడం, ఆవిర్భావకాలం నాటి దాని విలువలు, ఆదర్శాలను మననం చేసుకోవడం, భవిష్యత్తుకు దాని నుంచి తీసుకోవలసిన స్ఫూర్తిని మదింపువేసుకోవడం- వేడుకలకు, సంబరాలకు ప్రాతిపదికలుగా ఉండాలి. విద్యా, పరిశోధనా ప్రమాణాల స్థాపనలో, ఉత్తమశ్రేణి మేధాశక్తిని ప్రపంచానికి అందించడంలో, చదువును సామాజిక సాధికారతగా మలచడంలో ఉస్మానియా వంటి సంస్థ చేసిన కృషి- ఆ సంస్థతో సంబంధం ఉన్నవారందరికీ, ఆ సంస్థతో పెనవేసుకున్న చరిత్రతో నడిచిన వారందరికీ గర్వకారణం. ఒక విద్యాలయం కేవలం అధ్యాపకులకు, విద్యార్థులకు మాత్రమే సంబంధించినది కాదు. అది స్వేచ్ఛాలోచనలకు వేదిక, విభిన్న భావాల కూడలి, విరుద్ధ ఆశయాల యుద్ధస్థలి, తన చుట్టూ ఉన్న సమాజం అంతటికీ మెదడూ, గుండే కూడా.
ఏడో నిజాం గురించి, ఆయన పాలన గురించి రకరకాల అభిప్రాయాలున్నాయి. తెలుగులో చదువును ఆయన పాలన ప్రోత్సహించలేదని, నూతనత్వంలోకి తెలంగాణ తెలుగు సమాజం వికసించడానికి అన్నీ అవరోధాలే ఉండేవని విమర్శిస్తాం. అందులో అసత్యం ఏమీ లేదు. నాటి తెలంగాణ తెలుగుసమాజం తనను తాను వెలుగులోకి తెచ్చుకోవడానికి ఎంతో ప్రయాస పడింది, పోరాడింది. భాషా సాంస్కృతిక అస్తిత్వ పోరాటాన్ని రాజకీయ సాయుధపోరాటం దాకా తీసుకువెళ్లింది. నిజాం పాలనలో తెలుగుపై ఉండిన వివక్షను విమర్శించడానికి నాటి తరానికి హక్కు ఉన్నది కానీ, ఈ నాడు ఇతరేతర కారణాలతో సానుకూలతను, వ్యతిరేకతలను నిర్మించుకుంటున్న వారికి ఆ హక్కు లేదు. తెలుగును మనం మాత్రం ఏం నిలుపుకుంటున్నాం? తెలుగు విద్యామాధ్యమంగా కనీసస్థాయిలో అయినా బతికించుకోవాలని కోరుకుంటున్నవారిని హేళన చేస్తున్నాం, తిండిపెట్టే విద్యను, ఉపాధినిచ్చే భాషను తిరస్కరిస్తే భవిష్యత్తు ఏమిటని నిలదీస్తున్నాం. ఉస్మానియా యూనివర్సిటీ స్థాపన నాటికే నాటి ప్రభుత్వానికి ఈ అంశంపై ఒక స్పష్టత ఉన్నది. బహుళభాషా రాజ్యమైన హైదరాబాద్‌లో ఎక్కువమందికి అర్థమయ్యే భాషగా ఉర్దూను గుర్తించడంలో, తెలుగుకు అన్యాయం జరిగి ఉండవచ్చు. తెలుగుమాధ్యమంగా వెలిగిన కాలంలో, ఉర్దూకు పట్టిన గతి ఏమిటి? అనేక గిరిజన భాషల పరిస్థితి మాత్రం ఏమిటి? భారతీయ భాష అయిన ఉర్దూలో సకల విద్యాంశాలనూ బోధించాలన్న నిర్ణయం సామాన్యమైనది కాదు. అదే సమయంలో, ఇంగ్లీషును తప్పనిసరిగా అందరూ నేర్చుకునేట్టు విద్య ఉండాలన్న షరతూ ఉండింది. శాస్త్రసాంకేతిక అంశాలను ఉర్దూలో బోధించడంలో అనేక సమస్యలున్నాయి. ఉర్దూలోనే కాదు, ఏ భారతీయ భాషలో నేర్పించాలన్నా పరిభాషకు, వ్యక్తీకరణకు సంబంధించిన సమస్యలుంటాయి. దాన్ని అధిగమించడానికి ఉస్మానియాయూనివర్సిటీ ప్రత్యేకంగా అనువాద విభాగాన్ని ఏర్పరచి, గణితం, భౌతిక శాస్త్రాలను ఉర్దూలో రచింపజేయడానికి వీలు కల్పించారు. ఇవాళ తెలుగు ఆధునిక భాషగా ఎదగాలంటే కూడా జరగవలసింది అటువంటి కృషే. బోధనాభాష సంగతి పక్కనపెట్టండి, కనీసం ఒక సబ్జెక్టుగా పదోతరగతి వరకైనా తెలుగును నిర్బంధం చేయమంటే తెలుగుపాలకుల స్పందన ఏమిటి?
ఉర్దూ బోధనా మాధ్యమంగా యూనివర్సిటీని స్థాపించడం దేశవ్యాప్తంగా నాడు జాతీయవాదుల ప్రశంసలకు పాత్రమైంది. ‘‘విదేశీ భాష శృంఖలాల నుంచి విముక్తమై, విద్య అందరికీ సహజంగా అందే రోజు కోసం దీర్ఘకాలంగా ఎదురుచూస్తున్నాను. ఈ సమస్య పరిష్కారం దేశీయ రాజ్యాలలోనే సాధ్యపడుతుందని అనుకున్నాను. మీ రాజ్యం ఉర్దూ భాషలో బోధించే విశ్వవిద్యాలయాన్ని స్థాపించనున్నదని తెలిసి ఎంతో ఆనందం కలిగింది’’ అని రవీంద్రనాథ్‌ టాగూర్‌ నిజామ్‌కు రాసిన లేఖలో ప్రశంసించారు. జాతీయోద్యమ కాలంలో ఒక దేశీయ సంస్థానం జాతీయవాద దృష్టితో ఉర్దూభాషపై వైఖరి తీసుకోగా, స్వాతంత్ర్యానంతరం కేంద్రప్రభుత్వం ఉర్దూ స్థానంలో హిందీని బోధనామాధ్యమం చేసే ప్రయత్నం చేసింది. ఆ సమయంలో యాక్టింగ్‌ వైస్‌చాన్స్‌లర్‌గా ఉన్న దేవులపల్లి రామానుజరావు కేంద్రప్రభుత్వ ప్రయత్నం మీద తీవ్రంగా నిరసన తెలిపారు. హిందీ యూనివర్సిటీగా మార్చాలనుకోవడం ఉత్తరాది ఆధిపత్యానికి చిహ్నమని ఆయన వాదించారు.
విద్యాప్రమాణాలకు, ఉత్తమశ్రేణి మానవశక్తి రూపకల్పనకు ఉస్మానియా పెట్టింది పేరుగా ఉండేది. ఇప్పటికీ అనేక విభాగాలలో ఉస్మానియా జాతీయస్థాయిలో తొలిర్యాంకులలో కొనసాగుతున్నది. ఉస్మానియా పూర్వవిద్యార్థుల జాబితాను చూస్తే కళ్లు మిరుమిట్లు గొల్పుతాయి. ఎంతమందిని, ఎంతటి శాస్త్రవేత్తలను, రచయితలను, కవులను, మేధావులను, రాజకీయనేతలను, పాలనాదక్షులను, విప్లవకారులను, మితవాద అగ్రనేతలను- ఈ విశ్వవిద్యాలయం దేశానికి అందించింది!
నిజాం వ్యతిరేక ఉద్యమంలోని రకరకాల ధోరణలకు ఉస్మానియా వేదికగా ఉండింది. మతపాక్షిక జాతీయవాద శ క్తులు, వామపక్షీయులు, కాంగ్రెస్‌ పక్షీయులు- ఉస్మానియా విశ్వవిద్యాలయ విద్యార్థులలో ఉండేవారు. 1960 దశకం చివరినుంచి విప్లవవిద్యార్థి ఉద్యమానికి ఉస్మానియానే కేంద్రం అయింది. సుమారు రెండు దశాబ్దాల పాటు విద్యార్థిలోకం చైతన్యానికి ఇంధనాన్ని అందించింది. తొట్టతొలి ముల్కీ ఉద్యమం దగ్గరనుంచి ఇటీవలి ప్రత్యేక తెలంగాణ ఉద్యమం వరకు ఉస్మానియా యూనివర్సిటీయే ప్రేరణ స్థలంగానూ, రణస్థలంగానూ ఉండింది. తెలంగాణ సమాజానికి తనను తాను ఒక ప్రతీక చేసుకుని, దిగ్బంధ ఉస్మానియా కేంపస్‌ ఉమ్మడి ఆంధ్రప్రదేశ్‌ ప్రభుత్వంతో పోరాడింది. ఉద్యమాలకు ఆలోచనాశక్తిని, కార్యకర్తల బలాన్ని ఇచ్చింది. అమరవీరులనూ అందించింది. నాయకత్వం తప్పొప్పులను ఎత్తిచూపడానికి ఉద్యమకాలంలోనూ వెనుకాడలేదు, తరువాత కాలంలోనూ వెనుకాడడంలేదు. ఉస్మానియా లేకపోతే తెలంగాణ రాష్ట్రమే లేదు. ప్రత్యేకరాష్ట్రం ప్రయోజనాలను అనుభవిస్తున్నవారు నిరంతరం ఉస్మానియాకు మొక్కులు చెల్లించుకున్నా రుణం తీరదు.
ఉస్మానియా శతవార్షికోత్సవం జరుపుకుంటున్న సందర్భం- విద్యారంగంలో, స్వేచ్ఛాలోచనల వ్యాప్తిలో తీవ్రమయిన నిరోధాలు ఎదురవుతున్న సమయం. పబ్లిక్‌ సంస్థలుగా యూనివర్సిటీలు సంక్షోభాన్ని ఎదుర్కొంటున్న కాలం. దేశీయమైన, చారిత్రకమయిన యూనివర్సిటీలను చేజేతులా చిదిమివేసి, ప్రైవేటు, విదేశీ యూనివర్సిటీలకు ఎర్రతివాచీలు పరుస్తున్నారు. సామాజికశాస్త్రాలు పూర్తిగా అణగారిపోతున్నాయి. ప్రలోభాలను, స్వార్థాన్ని తప్ప ఏ నైతికతనూ విద్య అలవర్చలేకపోతున్నది. ఉస్మానియా వంటి సంస్థలు ఏ ఆశయాలతో పుట్టాయో, ఎటువంటి చారిత్రక సందర్భాలలో ఎదుగుతూ వచ్చాయో, ఏ ఏ సామాజిక సంచలనాలకు వేదికలుగా ఉంటూ, ప్రజల విషయంలో విద్యావంతుల బాధ్యతలను నెరవేరుస్తూ వచ్చాయో ఒకసారి గుర్తుకు తెచ్చుకోవలసిన సందర్భం కూడా ఇది.
అధికారికమైన వేడుకలు జరుగుతాయి. జరగవలసిందే. పాలకులనుంచి నిధులను, ఖాళీల భర్తీని, అనేక ఆధునికీకరణలను డిమాండ్‌ చేయవలసిందే. ఉస్మానియా తలుపులను ప్రజాస్వామిక పవనాలకు ఎప్పుడూ తెరచి ఉంచే హక్కు కోసం కూడా అడిగి తీరాలి. కేవల వేడుకలతో, స్ఫూర్తిని సాధ్యమైనంత పలచబరచి, కేవలం అట్టహాసం చూపినందువల్ల ఉపయోగం లేదు. వేడుక కేవలం అధికారికమైనదే కానక్కరలేదు. ఉస్మానియా వందేళ్ల పండుగ దాని భౌగోళిక పరిధికి మాత్రమే పరిమితం కావలసిన పనిలేదు. హైదరాబాద్‌ రాజ్యానికి అంతటికీ అది తొలి విశ్వవిద్యాలయం. సుదీర్ఘకాలం తెలంగాణకు అదొక్కటే యూనివర్సిటీ. కాకతీయతో మొదలుపెట్టి, తెలంగాణ యూనివర్సిటీ దాకా అన్నిటికీ ఉస్మానియాయే తల్లి. ఉస్మానియా ఆవిర్భావం ఈ అన్ని ప్రాంతాలకు చెందిన విద్యావంతులదీ. ప్రతి ఒక్కరూ తమకు తెలిసిన ఉస్మానియా గురించి, తాము జీవించిన ఉస్మానియా పార్శ్వం గురించీ తలచుకుని సంబరపడవలసిన సమయం ఇది. అధ్యాపక పోస్టులను అసంఖ్యాకంగా ఖాళీగా ఉంచి, శిథిల విద్యాలయంగా మార్చడానికి ప్రయత్నిస్తున్న విధానాలకు తిరస్కారం చెప్పవలసిన తరుణం కూడా ఇదే. శాస్త్రవిజ్ఞాన రంగాలలోను, సామాజిక శాస్త్రాలలోను సవ్యసాచిలా అసామాన్య ప్రతిభలను ఆవిష్కరించిన ఉస్మానియా స్ఫూర్తితో, అన్ని చదువులను కాపాడుకోవడానికి ప్రపంచమంతా వ్యాపించిన పూర్వవిద్యార్థులు సంకల్పం చెప్పుకోవాలి. అవిద్య అలముకున్న తెలంగాణలో ఆశాదీపంలా ఆవరించిన ఉస్మానియాను, నూతన తెలంగాణ నిర్మాణంలో ఒక సజీవ బౌద్ధిక కేంద్రంగా నిలబెట్టుకోవాలి.

 

source: http://www.andhrajyothy.com/artical?SID=379739

Telangana government and handlooms- Kavula Saraswati మార్చి 1, 2017

Posted by M Bharath Bhushan in Art, Culture, displacement, ecology, Economy, Essays, heritage, Identity, livelihoods, Pochampalli, Telangana, TRS.
add a comment

and handlooms-in-telangana-kavula-saraswati

Sindhu prefers Andhra over Telangana for government job ఫిబ్రవరి 26, 2017

Posted by M Bharath Bhushan in 29th State, Essays, GHMC, Identity, Mulki, TDP, Telugu, TRS.
add a comment

IANS, February 2017, Vijayawada

Olympic 2016 silver medallist PV Sindhu has preferred Andhra Pradesh over Telangana to accept a government job offer. The star shuttler, who was born in Hyderabad, has accepted the job offer of Andhra Pradesh, the state her parents come from.

Sindhu will soon be appointed as deputy collector in Andhra Pradesh. She has conveyed her willingness to accept the post which was offered by the state government soon after she bagged silver in women’s singles at the Rio Olympics last year.

57334713

Sindu’s mother Vijayalakshmi said they were soon expecting appointment order.

While felicitating Sindu at a function here on her return from Olympics, Andhra Pradesh Chief Minister N. Chandrababu Naidu had announced that the state will give a group-I officer’s job to the shuttler. (మరింత…)

Prof Kodandram’s journey, from face of Telangana struggle to the target of Telangana govt ఫిబ్రవరి 26, 2017

Posted by M Bharath Bhushan in agitation, compromise, Essays, Identity, JAC, KCR, movement, politics, regionalism, Telangana, TRS.
Tags:
add a comment

A drift between Kodandram and KCR was inevitable, for, their means towards the end were different.

Pavan Korada, TheNEWSMinute, Friday, February 24, 2017

More often than not, it so happens that every legitimate political struggle has two fronts. The words ‘legitimate’ and ‘political’ themselves represent the function and evolution of each front. The struggle acquires legitimacy — as a genuine people’s aspiration — through grassroots mass-mobilisation, usually a feature of participatory democracy. And once this popular aspiration is digested by the people and snowballs into a mass movement, then a second front emerges. This front now has to fight the political battle within the existent power structure. In a parliamentary democracy, the latter usually takes the form of a political vanguard party.  (మరింత…)

యాగాల తెలంగాణనా? పోరాటాల, త్యాగాల తెలంగాణనా? – ఎన్.వేణు గోపాల్ జనవరి 16, 2016

Posted by M Bharath Bhushan in 29th State, agitation, Culture, Essays, Identity, KCR, Personalities, politics, struggle, Telangana, Telugu (తెలుగు), TRS.
add a comment

యాగాల తెలంగాణనా? పోరాటాల, త్యాగాల తెలంగాణనా? – ఎన్.వేణు గోపాల్
నడుస్తున్న తెలంగాణ మాసపత్రిక, జనవరి 2016 సంచిక

తెలంగాణ ముఖ్యమంత్రి కె చంద్రశేఖర రావు అయుత మహా చండీ యాగం జరపడం, ఆ యాగం ప్రభుత్వ కార్యక్రమం లాగ, తెలంగాణ కార్యక్రమం లాగ జరగడం చాల ప్రశ్నలకు చర్చకు ఆస్కారం ఇస్తుంది. తెలంగాణ రాష్ట్రం ఏర్పడితే అయుత మహా చండీ యాగం చేస్తానని తాను మొక్కుకున్నానని, ఇప్పుడు రాష్ట్రం ఏర్పడింది గనుక ఆ యాగం చేస్తున్నానని ఒకసారి, విశ్వశాంతి, లోక కళ్యాణం, తెలంగాణ సౌభాగ్యం, ప్రజాశ్రేయస్సు కొరకు ఈ యాగం చేస్తున్నానని ఒకసారి ఆయన ప్రకటించారు. కాని ఈ రెండు వివరణలు కూడ చర్చకు నిలిచేవి కావు.
తెలంగాణ రాష్ట్రం అశేష ప్రజానీకం సాగించిన పోరాటాల వల్ల, త్యాగాల వల్ల, రాజకీయ ఎత్తుగడల వల్ల వచ్చిందా లేక ఒకానొక వ్యక్తి మొక్కు వల్ల వచ్చిందా అనే సందేహానికి మొదటి వివరణ దారితీస్తుంది. స్వయంగా తెలంగాణ రాష్ట్ర సాధన ఉద్యమానికి నాయకత్వం వహించానని చెప్పుకుంటున్న పార్టీ అధ్యక్షుడే తన మొక్కు వల్లనే తెలంగాణ సాధించిందని అనడం తన పద్నాలుగు సంవత్సరాల కృషిని తానే అపహాస్యం చేసుకున్నట్టవుతుంది. ఉద్యమక్రమంలో తెలంగాణ సమాజం యావత్తూ పాల్గొన్న అనుభవం ఉంది. చేపట్టిన ఎన్నో పోరాట రూపాలున్నాయి. చేసిన ఎన్నో కార్యక్రమాలున్నాయి. చివరికి తెలంగాణ బిల్లు పార్లమెంటులో ఆమోదం పొందిన తర్వాత చంద్రశేఖర రావే సకుటుంబ సమేతంగా వెళ్లి తెలంగాణ ఇచ్చినందుకు మరొక మాతకు కృతజ్ఞతలు చెప్పివచ్చారు. ఇప్పుడు ఆ కారణాలూ పరిణామాలూ అన్నీ పక్కకు పోయి, కేవలం చండీమాత మొక్కు వల్లనే తెలంగాణ వచ్చిందనడం ఆయనకు స్వవచోవ్యాఘాతమని అనిపించకపోవచ్చు గాని తెలంగాణ సమాజానికీ ఉద్యమకారులకూ అవమానం.తెలంగాణ కోసం ప్రాణాలు బలిపెట్టిన వందలాది మంది విద్యార్థి యువజనులకు అవమానం. (మరింత…)

TUC 2015 in review డిసెంబర్ 31, 2015

Posted by M Bharath Bhushan in Essays.
add a comment

The WordPress.com stats helper monkeys prepared a 2015 annual report for this blog.

Here’s an excerpt:

The concert hall at the Sydney Opera House holds 2,700 people. This blog was viewed about 44,000 times in 2015. If it were a concert at Sydney Opera House, it would take about 16 sold-out performances for that many people to see it.

Click here to see the complete report.

Star cyclists vow to bring back lost glory జూలై 28, 2015

Posted by Telangana Utsav in Essays.
Tags: , , , , , , , ,
add a comment

Cycling into the National Champ circuit

Having brought home medals from the recent race in Pune, the city cyclists are raring to make a mark on the international circuit soon

Samyuktha K

After winning the `King of the Ghats’ and Best Sprint titles at the gruelling 122-kilometrelong Pune Baramati National Cycle Race on Saturday , Jetharam Gat told his coach, “The race was easier than our training sessions.“ It’s a sentiment echoed by the rest of the cyclists in the Telangana team that took part in the competition when talking about their coach, Maxwell Trevor -one of the finest cyclists the country has produced.

maxwell trevor“Sincerity . That’s all I want from them. And that’s what they gave to the sport and returned as victors,“ says a proud Trevor, flashing a benev olent smile. His training regime is un nerving to say the least. During the hill training sessions, his wards are pushed to the limit with their pulse rate rising up to 250. And Trevor follows them in a scooter, monitoring their recovery speed while constantly instilling the belief to, “Never give up.“ (మరింత…)