jump to navigation

Telangana government and handlooms- Kavula Saraswati మార్చి 1, 2017

Posted by M Bharath Bhushan in Art, Culture, displacement, ecology, Economy, Essays, heritage, Identity, livelihoods, Pochampalli, Telangana, TRS.
add a comment

and handlooms-in-telangana-kavula-saraswati

ప్రకటనలు

Telangana tourism industry జూలై 9, 2016

Posted by M Bharath Bhushan in Art, Culture, ecology, heritage, Telangana, Telangana Festivals, Telangana Places.
add a comment

Telangana woos tourists from Bengal
July 8, 2016 Siasat

Kolkata: Showcasing its rich culture and heritage, Telangana today offered a number of packages covering forts, palaces, wildlife, temples, eco-tourism and medical tourism to attract tourists from West Bengal.

“Apart from high-end (income) visitors, people in West Bengal are also known for their inclination towards heritage and leisure. Bengal has thus emerged as an important market for tourism industry in the country and is now on our radar,” Managing Director of Telangana State Tourism Development Corporation (TSTDC) Christina Z Chongthu said here.

At a roadshow on the occasion of Travel and Tourism Fair (TTF), Chongthu also looked forward to have tie-ups with tour operators in West Bengal for more tourists from Bengal to Telangana.

Chongthu, who is also Commissioner, Department of Tourism said, “Telangana invites millions of tourists, not only because of rich heritage, but also because of various tourist attraction covering heritage, archaeology, religion, wildlife, eco-tourism and handicrafts.” (మరింత…)

Gond mythology and culture ఫిబ్రవరి 20, 2016

Posted by M Bharath Bhushan in Adilabad, Art, Culture, Deccan, fairs and festivals, Gond, heritage, Hindu, Identity, ST, Telangana.
add a comment

Tribes changing their religious practices with time
S. Harpal Singh

The Hindu, Adilabad, February 20, 2016

Tribal people claim that Adivasi culture was derived from Hinduism

The Adivasis seem to be among the most misunderstood and most exploited lot even if the issue relates to the identity of their religion, a subject which incites much passion among the aboriginal tribes of Central India. The debate which was generated in Adilabad district during the recently concluded Keslapur Jatara or Nagoba Jatara, the famous tribal fair, not only focussed on the subject but helped expose the developments of the last few decades which had an impact on the religious practices of the aboriginal tribes.

gond festivals
A scene from Gondi Mahabharat being performed at the recently concluded Keslapur Jatara in Adilabad.–Photo: S. Harpal Singh

Nothing was amiss until anthropologist Christopher von Furer-Haimendorf re-visited the jatara in 1982 and witnessed the changes in the form of worship comparing it with the practice in 1941 when he had first visited it.

In his book ‘Tribes Of India, The Struggle for Survival’, Baron Haimendorf noted the construction of the existing temple in the style of Hindu temple and an attempt to seek connections between the Gond mythology and Hindu scriptures and to interpret the mythology in the light of Hindu ideology.

While the legendary Austrian anthropologist clearly considered the Gonds and other aboriginal tribes to be non-Hindus, the Pardhans or Patadi priests believe in the contrary. “We are Suryavanshi Hindus,” asserted Mesram Dada Rao, the Pardhan elder from Gundala in Narnoor mandal. (మరింత…)

తెలంగాణ అస్తిత్వం నా వ్యక్తిత్వం – పద్మశ్రీ లక్ష్మా గౌడ్‌ జనవరి 27, 2016

Posted by M Bharath Bhushan in Art, Culture, Identity, Interview, Personalities, Telangana, Telugu, Telugu (తెలుగు).
Tags:
add a comment

తెలంగాణ అస్తిత్వం నా వ్యక్తిత్వం

Interview with Padma Shri Laxma Goud by Kandukuri Ramesh Babu, Namasthe Telangana, January 27, 2016

ఆధునిక చిత్రకళలో సంచలనాత్మకమైన సృష్టికి ప్రతీకగా పేరొందిన లక్ష్మా గౌడ్‌తో ముఖాముఖి అంటే ఒక సాహసితో కరచాలనం. ఆయన జానపదుడు. మోటు మనిషి. కానీ అతడి చిత్రాల్లోని రేఖా లావణ్యం, రంగుల మేళవింపు చూడముచ్చటైంది. లలిత లలితంగా సాగే ఆయన చిత్రాలు మానవుడి చిత్తప్రవృత్తులను నిఖార్సంగా ఆవిష్కరిస్తూ చూపరులను ఒక్కపరి భీతిల్ల చేస్తాయి. కలవరపాటుకు గురిచేస్తాయి. ఎందుకంటే ఆయనది గ్రామ సంప్రదాయం. అందులో చెట్లు, చేమలు, గేదెలు, మేకలు – మనుషులూ ఉంటారు. ఆ మనుషుల్లోని ఆప్యాయతలు, అనురాగాలు – మరీ ముఖ్యంగా పశుపక్ష్యాదులతో వారికున్న అనుబంధాలు ప్రస్ఫుటంగా గోచరిస్తాయి. నాగరికులకు అనాగరికంగా అనిపించే అలవాట్లు, ప్రవర్తనలు, కోపతాపాలు, ఉద్రేకాలు, ఉద్వేగాలు, సరససల్లాపాలు, మోహావేశాలు – ముఖ్యంగా సెక్సు సంబంధాలన్నిటినీ మరే ఆధునిక చిత్రకారుడూ సృశించ సాహసించనంతటి విశిష్టంగా ఆయన చిత్రిస్తారు. అదే లక్ష్మాగౌడ్‌ ప్రత్యేకత. ఒక్కమాటలో ఆయన నిర్భీతికి మారుపేరు. అటువంటి కళాకారుడితో మామూలు సమయంలో ముఖాముఖి అంటే అది సాహసమే. కానీ, పద్మశ్రీ వరించిన సందర్భంలో ఆయన ఎంత హాయిగా ముచ్చటించారంటే తెలంగాణ మురిపాల ముద్దుబిడ్డగా ప్రాంతీయ అభివ్యక్తి గురించి కూడా నిర్మొహమాటంగా వ్యక్తమయ్యారు. టీవీ చానళ్ల హడావిడి మధ్యన తనదైన యాస భాషలతో లక్ష్మాగౌడ్‌ తన చిత్రకళా ప్రస్థానాన్ని కాసేపు ‘నమస్తే తెలంగాణ’తో ఇలా పంచుకున్నారు. ..

*తొలి ప్రశ్న. ఈ శుభ సందర్భంలో మొట్టమొదట మీరు ఎవర్ని యాది చేసుకున్నారు?

– ముఖ్యంగా మా నాయినని. నేనంటే ఆయనకు చాలా ప్రేమ. ఆయనే ఇంతటి స్థితికి కారణం అంటాను నేను. తండ్రిగా ఆయన నన్ను ఇది చేయి అది చేయి అని ఎప్పుడూ దేంట్లోనూ కల్పించుకోలేదు. అది నాకు చాలా సంతోషకరమైన విషయం. నాయిన్నే నన్ను ఆర్ట్ స్కూల్లో జాయిన్ చేశారు. అందుకు తొలి యాది నాయన. తర్వాత నా టీచర్‌ను యాది చేసుకున్నాను. బరోడాలో నా గురువర్యులు కె.జి.సుబ్రమణ్యన్ గారిని తలుచుకున్నాను. ఆయన సాన్నిహిత్యంలో, మాట ముచ్చట్లలో నా తెలివిని పెంచుకోవాల్సిన అవకాశం ఏదైతే దొరికిందో దానికి నేను జన్మాంతరం రుణపడి వుంటాను. ఔర్ ఆయన వల్లనే నేనీ దశకు వచ్చానని అంటాను.

*ఒక్క మాటల మీ టీచర్ చెప్పింది ఏమిటి?

– నా టీచర్ చెప్పిన ముచ్చట ఏమిటంటే – నీలో గనుక కళాకారుడిని కావాలన్న అభిలాష ఉంటే నీదైన- వ్యక్తిగత రూపకల్పన (ఇండివిజులిస్టిక్ ఐడియా) చేసుకోమని చెప్పిండు. అందరు కళాకారులే. కానీ, వ్యక్తిగత రూపకల్పన చేయగలిగితే నీ బొమ్మ తయారవుతుందని చెప్పిండు. అదే శైలి. నీదైన శైలిని గుర్తించగలగే స్థితికి వస్తే, అది నీ మనసుకు అతికినట్లుగా ఉంటే అక్కడ కళాకారుడు పుడతాడు. అలా కనపడాలన్న సూచన ఆయన ఇచ్చిందే. కళను జీవితాన్ని సెపరేట్ చేయకుండా, దాన్ని చూసి గుర్తించగలిగి, అందులో నీదైన గుణం వ్యక్తం అయ్యేలా కృషి చేయాలని చెప్పిండు.

*మీరు జన్మించిన కులం (కలాల్ పని- గీత అక్కడే ఉంది) మీ ప్రాంతం (సహజ సిద్దమైన తెలంగాణ గ్రామీణ సాంస్కృతిక నైసర్గికత) – ఈ రెంటితో కూడిన వ్యక్తిత్వం వల్లే మీరు బలమైన కళాకారుడిగా ఎదిగారని అనవచ్చా?

– జీన్స్ అంటమే. నిజమే. అదిట్లా వుండి ఈ విత్తనం ఇట్లా తయారైంది. కానీ మా ఇంట్లో కళాకారులు లేరు. ఎవరన్న ఉంటే నాకు ప్రేరణ వచ్చిందనుకోవచ్చు. కానీ, లేదు. నాయన మాలీ పటేల్‌గా వుండె. ఇప్పుడు విలేజ్ డెవలప్‌మెంట్ ఆఫీసర్ అంటున్నారు. ఆయన పొట్టిగా నా లెక్క… గల్ల రుమాలు, కమీజ్, హాఫారం, దోతి, చెప్పులు వేసుకునేవాడు. కాని ఆయన అభిరుచి, క్రమశిక్షణ నాకొచ్చింది. దాంతో నాదైన కృషితో ఆర్టిస్టు నయ్యాను.

laxma goud f

*మీది సాహసోపేతమైన వస్తువు, శైలి. ‘ఎవడైతే నిర్భయంగా నిత్యజీవితంలో ఉన్న భాషను, ఆకృతులను ఉపయోగించి సత్యాన్ని కథగా అల్లుతాడో, వాడి ఆయుధం ఏదైతే ఉన్నదో అది వాడిష్టం. ఆ మేరకు నేను సెక్స్‌ని ఆయుధం చేసుకున్నాను’ అని గతలో మీరు స్పష్టంగా చెప్పారు. లైంగికతను నిర్భీతితో ఆవిష్కరించారు. కానీ, ఈ యాభై ఏళ్ల ప్రస్థానంలో ఎన్ని విమర్శలు? వాటన్నటినీ దాటి సగర్వంగా పద్మశ్రీ అందుకుంటున్నారు. ఈ సందర్భంగా మీరు పట్టించుకున్నదేమిటి? పట్టించుకోనిదీ ఏమిటి?

– సమాజంలో ప్రతి ఒక్కరూ ఉంటరు. కళను అందరూ అప్రిషియేట్ చేస్తరా? చేయరు. నా కంటెంట్ మ్యాటర్ చూసి నన్ను రిజెక్ట్ చేసిన మ్యాటర్ మాట్లాడుతున్నవు నువ్వు. కానీ, అది ముఖ్యం కాదు. సమాజంలో అంతరాలున్నయి. పైది -మధ్యది- కిందది. ఇప్పటిదాకా ఈ మూడింట్లో పైనున్న సమాజమే కీలకం అయింది. వాళ్లకు అర్థమైనా కాకపోయినా వాళ్లు నిన్ను గుర్తిస్తెనే లెక్క అన్నట్లుగా మారింది. కానీ, కాదు. వాళ్లు తమ సోషల్ ప్రిస్టేజ్ కోసం మనల్ని రికగ్నైజ్ చేస్తరు గని కళ కోసం కాదు. సమాజం అంటూ ఏమీ లేదు. అందులో కొద్దిమంది మాత్రమే ఉంటారు. ఆ కొద్దిమంది కోసం నేను కళాకారుడని కావాలని ఆలోచిస్తే నేను కళాకారుడిని కాను, వెధవను అవుతాను. అంతేకాదు, ఆ కొద్దిమందిని నేను తలవొంచేలా చేస్తాను అనే విధానం కూడా కరక్టు కాదు. వాళ్ల కొరకు నేను చేయడం లేదు. వాళ్లు గుర్తిస్తే ఏంది? గుర్తించకపోతే ఏంది? ఈ సంగతి అర్థం చేసుకుని పెరగడం లేదంటే తనంతట తాను పెరుక్కుంటూ అర్థం చేసుకోవడం…ఇది ముఖ్యం అంటాను నేను. అప్పుడు నువ్వు ఎటువంటి ఆర్ట్ చేసినా, ఏ సమాజం కోసం చేసినా దేనికీ భయపడనక్కర్లేదు. అట్లా నేను నిర్భయంగా నా స్వీయ కళా దృక్పథాన్నే నమ్మాను. దాన్నే సాధన చేశాను. దైవం నాకు అది ఇచ్చింది. ఇచ్చిందాని మీద మనకు నమ్మకం లేకపోతే ఎట్లా? నువ్వు బుద్దితక్కువోడవు అయితవు. నీ దగ్గర ఉన్నదే నువ్వు వాడుకోకపోతే దానికి మందేం చేస్తరు? మంది కాదు కదా కారణం. సో, అందుకే నన్ను నేను నమ్మాను. దిసీజ్ వాట్ వెరీ ఇంపార్టెంట్ అంటాను నేను. ఆర్ట్ ఈజ్ నాట్ కేటర్డ్ టు వన్ మిలియన్ పీపుల్ ఇన్ ది వరల్డ్. యు డు ఆర్ట్ ఇన్ యువర్ స్టుడియో ఫర్ యువర్ సెల్స్. నాకు దానిమీద నమ్మకం ఉంది. పిల్లలకు కూడా అదే చెబుత.

laxama goud d
(మరింత…)

Padma Shri to Laxma Goud, a raconteur of Telangana life and landscape జనవరి 26, 2016

Posted by M Bharath Bhushan in Art, Culture, ecology, heritage, Identity, Personalities, Telangana, Telangana People, Telugu.
Tags:
add a comment

A Recognition to Telangana Talent

Express News Service, 26th January 2016

The Padma Shri award has come as a late recognition to K Laxma Goud, the versatile and prolific artist who introduced the cultural tradition and rustic life in Telangana to the world through his canvas. His paintings has an indigenous identity representing the Telangana way of life. His powerful drawings and skillfully rendered etchings have influenced many of his contemporaries.

At the center of Laxma Goud’s practice lies the magic of making, an intense, passionate communion with tools, techniques and materials. Laxma Goud’s illustrious career has been marked with an all-encompassing diversity and high degree of craftsmanship both in medium and style. What made the prolific artist stand apart is his writhing, bleeding line. He has worked effortlessly in a wide array of mediums, such as painting, etching, pastels, gouache, sculpture (bronze, terracotta etc) and glass painting. He is known for his graceful, albeit highly powerful line drawings, watercolor works and etchings.

Laxma Goud drew the attention of art world for his technical expertise his startling, refreshing take on rural life. He grew as an artist during the time he spent at the art school of Maharaja Sayajirao University in Baroda learning traditional mural techniques under the mentorship of K G Subramanyan. (మరింత…)

Padma Shri K Laxma Goud జనవరి 26, 2016

Posted by M Bharath Bhushan in Art, Culture, Deccan, heritage, Identity, Telangana, Telangana People.
Tags:
add a comment

Padma Shri Laxma Goud

An account of the canvas of Telangana art and the artists’ journey along the changing times of this region is incomplete without mention of K Laxma Goud

Padma Sri K Laxma Goud - G Bharath Bhushan

Laxma Goud, photo by G Bharath Bhushan

Laxma Goud is a raconteur of Telangana life and landscape

“Basically a printmaker whose drawings or lines are more expressive than his colour, Laxma Goud has stirred the emotions of the art cognoscenti. He has been relentlessly and continues to look at the myriad themes of Telangana in different mediums – drawings, paintings, graphics, terracotta sculptures, bronze sculptures. His Telangana idiom draws upon the physicality of the landscape and people. Goud’s images are detailed intricately and simple to understand. He is a raconteur of sorts. In short, each work almost tells a story – the story of their lives, the story of their habitat as well as that of plants and animals. Earthy, rustic, but rooted in the rural, the imagery has an enchanting feel and touch about it”

Radhika Rajamani (2009), “Nativity and Narrative Themes in Telangana Art,” in Telangana- The State of Affairs

1969 ప్రత్యేక తెలంగాణ ఉద్యమం: ఉప్పొంగిన పొరిగింటి తెలుగు ‘సమైక్య’ కవిత్వం – వెల్దండి శ్రీధర్ నవంబర్ 8, 2013

Posted by M Bharath Bhushan in 1969, Andhra, Art, Culture, Identity, Poetry & Songs, politics, Settler, Telangana, Telangana Languages, Telugu, Telugu (తెలుగు).
add a comment

1969 ‘సమైక్య’ కవిత్వం – వెల్దండి శ్రీధర్
andhra jyothy, 4 November 2013

‘తెలంగాణాను వర్ణించటానికి తెలుగులో మాటలు చాలవు… దానిని ‘హెలంగాణ’ అంటున్నాను’ అని సానుభూతి కురిపించారు కుందుర్తి. తీరా 1969 నాటికి ఆ సానుభూతి కాస్తా ఇగిరిపోయి తెలంగాణ సమాజమంతా ఉద్యమ ‘ఉడుకు’తో కింద మీదవుతుంటే విడిపోదామనే మాట వినకూడదు, అనకూడదని శాసనం జారీ చేశారు. శ్రీశ్రీ కూడా ప్రత్యేక తెలంగాణ ఉద్యమాన్ని నిరసిస్తూ విజయవాడ ఆకాశవాణిలో 1969 సౌమ్య ఉగాది పర్వదినాన ‘సౌమ్యవాదం’ కవిత చదివారు. కె.వి.రమణారెడ్డి ప్రత్యేక తెలంగాణ ఉద్యమంపై ‘అంధకసీమ’ కవిత్వంతో ఎర్ర పిడికిలి బిగించారు..

ప్రపంచంలో ఏ దేశంలోనైనా, ఏ భాషలోనైనా సాహిత్య కళాజీవి ఎవరైనా పీడితుని పక్షాన నిలబడి తానెంచుకున్న ప్రక్రియతో గుండెలో మూగ మంటలేసుకున్న బాధితుని తరఫున ఒక ఆయుధంగా, ఒక నినదించే గొంతుగా, ఒక బిగించిన పిడికిలిగా మారి రాజ్యానికి ఎదురు నిలుస్తాడు. అవసరమైతే ప్రత్యక్షంగా కార్యరంగంలోకి దిగి పీడితుని రక్తంలో రక్తంగా, చెమటలో చెమటగా, నినాదంలో నినాదమై అల్ప ప్రాణులకు కొండంత అండగా నిలబడి అన్యాయాన్ని ఎదురించే ప్రశ్నల కొడవలవుతాడు. కానీ తమ ఆత్మగౌరవం కోసం, తమ సాంస్కృతిక వారసత్వం కోసం, తమ ఉద్యోగాల కోసం, తమ వనరుల కోసం, తమ నిధుల కోసం, తనదైన పిడికెడు నేల కోసం సుమారు నాలుగు వందలమంది యువకుల ప్రాణాలను ధారబోసి చేసిన 1969 ప్రత్యేక తెలంగాణ తొలి దశ ఉద్యమ కాలంలో విచిత్రంగా మహాకవులు, ప్రముఖ కవులనుకున్న వాళ్లందరూ పీడకుల పక్షాన నిలబడి పీడితుని నడ్డీపై మరిన్ని కవిత్వపు బరిసెలు వదిలారు. నాలుక లేని వానికి నాలుకై నిలవాల్సిన కవులు దోపిడీకి కవిత్వపు రహదారిని నిర్మించారు. ఉద్యమాన్ని మరణ శయ్యపై కెక్కించి ‘తమ్మూడూ స్నేహ హస్తం అందుకో, వేర్పాటువాదం మానుకో’ అని రగిలిపోతున్న నిప్పును తాత్కాలిక కవిత్వపు పదబంధాల బూడిదలో కప్పిపెట్టారు. తెలుగు కవిత్వపు ప్రయాణంలోనే ఇదొక మరుగుజ్జు దశ. ఒక విలోమ కవిత్వం.

‘ఇలారా తమ్ముడూ ఏమిటి నీ బాధ/కూచున్న చెట్టును గొడ్డలి తో నరుక్కున్నట్లు/ఎవరు చేశారు నీకీ వేర్పాటు బోధ/ఒరలోంచి కత్తిలాగి/తన బొడ్లో పొడుచుకున్నట్లు/పుష్కరం తర్వాత గుర్తు వచ్చిందా/ప్రత్యేక ఏర్పాటు గాధ …. …. కోటి కోర్కెలు కోరుకో/ కోటిన్నొక్కటి తీరుస్తాను/విడిపోదామనే మా/ వినకూడదు అనకూడదు’ (‘స్నేహగీతి’ -కుందుర్తి, ఫిబ్రవరి 19, 1969 ఆంధ్రప్రభ దినపత్రిక)
వచన కవితా పితామహులు, కుందుర్తి ఆంజనేయులు ‘వచన కవిత్వానికి వ్యాకరణం ప్రజలు, నిఘంటువులు ప్రజలు, అలంకారాలు ప్రజలు’ అంటూ ‘పీడిత వర్గాలను గురించి రాసే కవి ఆ వర్గానికి చెందిన వాడే కానక్కర లేదు సానుభూతి ముఖ్యం. ఆ వర్గాల సమస్యల పట్ల సమగ్రమైన అవగాహన ఉండాలి. అందుకు తగ్గ బలమైన అభివ్యక్తి అవసరం’ అని చెప్పి రైతాంగ సాయుధ పోరాటంపై ‘తెలంగాణ’ కావ్యాన్ని రాశారు. ‘తెలంగాణాను వర్ణించటానికి తెలుగులో మాటలు చాలవు… దానిని ‘హెలంగాణ’ అంటున్నాను’ అని సానుభూతి కురిపించారు. తీరా 1969 నాటికి ఆ సానుభూతి కాస్తా ఇగిరిపోయి తెలంగాణ సమాజమంతా ఉద్యమ ‘ఉడుకు’తో కింద మీదవుతుంటే విడిపోదామనే మాట వినకూడదు, అనకూడదని శాసనం జారీ చేశారు. 1969 సౌమ్య ఉగాది పర్వ దినాన ఆకాశవాణి విజయవాడ కేంద్రంలో చదివిన కవిత్వంలో ప్రత్యేక తెలంగాణ ఉద్యమాన్ని ‘కాలం చేసిన గారడీ’గా కొట్టిపారేశారు.

‘ఈ యేడే ఉగాది నాటికి/అనైక్య ఫలితాల బహుగాథా పరంపరలను/సిగ్గుతో డిపోలో దాచుకున్న/సిటీ బస్సులు చెప్పాయి నాకు/ మూసేసిన పాఠశాలలు పూసగుచ్చినట్లు చెప్పాయి/అసాంఘిక శక్తుల చేతుల్లోకి/మారిన చరాస్తులు మరీ మరీ చెప్పాయి/హఠాత్తుగా వచ్చి న వరద పొంగులా/ఈ అనైక్యత యింక పోదా?/ఏ నాటికైనా యింకి పోదా?… … ఇక్కడ చేరిన కవిమూర్తుల్లోని ఆంధ్రైక్యత/కనిపిస్తుందో లేదో వరంగల్లులో/ఓ ప్రభూ పొరపాటు పడ్డాము/ఈ ముక్కోటి తెనుగుల్ని యీ దఫాకు క్షమించు/మేమందరం తాగి ఉన్నాము మం చీ చెడు తెలియని/స్వార్థం ముసుగులో దాగి వున్నాము’ -అంటూ ప్రత్యేక తెలంగాణ ఉద్యమాన్ని తాగిన మత్తులో జరుగుతోన్న ఉద్యమంగా చిత్రించారు. ‘ఇది నా కన్నీటి లేఖ – ఇది నా దురదృష్ట రేఖ/మసిలో కన్నీరు కలిపి మాతృశ్రీ వ్రాయు లేఖ … … ఒక్క తల్లి బిడ్డలలో – ఎక్కడిదయ్యా ఈ కసి/చక్కని సౌధం నడిమికి – ముక్కలు చేసే రక్కసి … పంట చేలు పాడు చేయు – పందికొక్కులను జెనకుడు/తాడు తెగిన గాలి పటం – తప్పుడు బాటల జనకుడు/చుప్పనాతి శూర్పనఖల – చెప్పుడు మాటలు వినకుడు …. పచ్చని పందిళ్ల కింద – చిచ్చు బుడ్లు కాల్చకండి/పక్క ఇండ్ల మీద ‘పిచ్చికుక్కల’ నుసికొల్పకండి … ప్రత్యేక తెలంగాణం పగబట్టిన దృక్కోణం/ప్రత్యేక తెలంగాణం స్వార్థపరు ల నిర్మాణం/ప్రత్యేక తెలంగాణం భరత భూమికవమానం/ప్రత్యేక తెలంగాణం ‘దక్షిణ పాకిస్థానం’/దింపుడు ఉష్ణోగ్రత సాధింపుడు సర్వసమగ్రత/’భస్మాసురులొస్తున్నారోయ్-తస్మాజ్జాగ్రత! జాగ్రత!!” (‘కన్నతల్లి కన్నీటి లేఖ’ -కరుణశ్రీ, ఆంధ్రప్రభ, ఫిబ్రవరి 18, 1969) (మరింత…)

OU Arts College: A historic masterpiece అక్టోబర్ 28, 2012

Posted by M Bharath Bhushan in Art, cosmopolitan, Culture, Deccan, heritage, Hyderabad, Identity, Nizam, Osmania, Telangana, universities.
Tags: , , , ,
add a comment

Arts College: a historic masterpiece
The Hindu, Hyderabad, October 8, 2012

The building in pinkish granite stone represents a harmonious blend of pillars and lintel style of Ajanta and Ellora

The architectural uniqueness stirs romance and the stunning structure blows the mind. The unspoiled edifice reveals majesty and is the nucleus of the 95-year old Osmania University. This is the College of Arts and Social Sciences of the famed OU, popularly known as the Arts College. It is one of the major heritage structures in Hyderabad.

A team of experts travelled around the world to find the right design and the right person who could design this historic masterpiece.
The credit for the architecture goes to Monsieur Jasper, a Belgian architect.

Jasper prepared a detailed plan of all the university buildings. The execution of the plans was done by Nawab Zain Yar Jung, who was later awarded a Padma Bhushan for his outstanding service to the field of architecture.


HALLS OF FAME: The credit for the College of Arts and Social Sciences, OU architecture goes to Monsieur Jasper, a Belgian architect. The execution of the plans was done by Nawab Zain Yar Jung. Photo: Special Arrangement

(మరింత…)

Osmania University Arts College – A Marvel in Stone అక్టోబర్ 28, 2012

Posted by M Bharath Bhushan in Art, Culture, Deccan, heritage, Hyderabad, Identity, Nizam, Telangana, Videos.
Tags: , , , ,
add a comment

Arts College- A Marvel in Stone
The Hindu Oct 8, 2012

University College of Arts and Social Sciences on Osmania University campus is the best example of Indo-Sarcenic architecture. Many a famous personality in India studied in this building. This is the first video documentary on the building.

Video documentary is presented by Department of Communication and Journalism, Osmania University

http://www.thehindu.com/news/cities/Hyderabad/article3977974.ece?ref=video

‘Arabi marfa’ of Hyderabad continues to be a hit even now అక్టోబర్ 26, 2012

Posted by M Bharath Bhushan in Art, Culture, heritage, Hyderabad, Identity, Nizam, Telangana.
Tags: , , , , ,
add a comment

From the era of the Nizams ‘Arabi marfa’ continues to be a hit even now
Staff Reporter, Hyderabad, The Hindu, October 26, 2012

The band was introduced in the city by the Siddis, an ethnic group of African descent

Brass band may be the rage among youth but ‘Arabi marfa’ still holds its own in Hyderabad. Few celebrations are complete without the Arabic band, particularly in the old city. The high price commanded by it is proof of its popularity.

Be it marriage, festival or election time, Arabi marfa is what one turns to for that rhythmic beat which has everyone swinging. The band was introduced to the city by the Siddis, an ethnic group of African descent.

The 6th Nizam, Mir Mahboob Ali Khan, recruited them being impressed by their physical strength and horsemanship. The Siddis were earlier believed to be working for the Raja of Wanaparthy, it is said. Their descendants now stay in and around A.C. Guards and a few groups are active musicians.

OLD WORLD CHARM: Musicians use ‘dholaks’, steel pots, a small drum called ‘marfa’ and wooden strips called ‘thapi’ in bands. Photo: Mohammed Yousuf

Those in the profession can be easily recognised as they strut around donning shirts, lungis and red-chequered scarves playing ‘dholaks’, steel pots, a small drum called ‘marfa’ and wooden strips called ‘thapi’.

“Each instrument forms an integral part of the band, and if played together gives a pulsating rhythm,” says Salaam Basher, a second generation musician at Shah Ali Banda. (మరింత…)